In de donkere dagen van december begint het laatste nummer van 2020 van De Biltse Grift met een toepasselijk verhaal. Een briefwisseling die bewaard is gebleven en publicaties  over een heks in Oostbroek. Kees Floor deed onderzoek en belicht het verhaal tot in detail. Wim Krommenhoek, bekend van zijn zoektocht met camera naar de vele kunst die onze gemeente rijk is, schreef een interessant artikel over bouwstijlen in De Bilt in de eerste helft van de 20ste eeuw. Veel is er inmiddels veranderd of verdwenen, zeker met de renovatiegolf in deze tijd. Daarom is het goed om weer eens stil te staan bij hoe het er vroeger uitzag.

Met onvermoeibare pen schrijft ook  Loes Meijer-Ott over de dingen die voorbijgaan. Ditmaal over het kantoorwerk in de laatste decennia van de vorige eeuw. In dit digitale tijdperk van computers, supersnelle printers, online vergaderen, smartphones kun je je bijna niet meer voorstellen dat we 60 jaar geleden nog werkten met ratelende schrijfmachines, correctielak, stencilmachines en daar tussendoor het schrille geluid van telefoonbellen. Abe Postema laat u zien, hoe goed ons vervoersnetwerk rond 1930 eigenlijk was.

In de Kleine Grift (bijlage van De Biltse Grift) leest u iets over de spoorlijn van Utrecht, door het bos van Bilthoven, naar Zeist, waar een groot spoor/tram/bus knooppunt was. Abe staat stil bij de trambaan die van Utrecht, langs het knooppunt in Zeist, over de Heuvelrug, helemaal naar Arnhem liep. Van dat alles is nu op de Utrechtseweg helemaal niets meer te zien. Wim Krommenhoek komt nog een keer aan het woord als hij zijn reis voortzet langs de beelden in De Bilt. Ditmaal rond het KNMI. En Bernard Schut sluit af met een alleraardigste herinnering aan zijn lagere schooltijd. Een beeld dat wellicht velen van u zullen herkennen.