Toen op 4 mei bekend werd dat het Duitse leger zich had overgegeven, waren veel Duitse soldaten daarvan nog niet doordrongen. Zij stonden niet toe dat Nederlanders de Nederlandse vlag uitstaken of Oranje strikken droegen. Er vielen nog enkele doden. Hier ziet men hoe Duitse krijgsgevangenen De Bilt verlaten via de Utrechtseweg. (Foto Het Utrechts Archief)

 

Meer informatie

Op 7 mei waren er nog enkele schietpartijen. Om 14.00 uur wilde een groepje leden van de Binnenlandse Strijdkrachten een paar mannen in Duitse uniformen op een motorfiets aanhouden. Toen de motor hard doorreed, schoten zij. Een Nederlandse SS-officier werd getroffen.

Later wilden BS-ers twee leden van de NSB arresteren. Uit het dakraam werd geschoten. Toen de mannen de woning binnendrongen, troffen zij op zolder de twee verdachten die zich opgehangen hadden. Er was een afscheidsbrief: Wij zitten hier volslagen alleen, overgeleverd aan de nukken en grillen van de mensen, die  thans uitgesproken vijandig zijn. En daarom heb ik nu maar alles voorbereid om het scherm te laten vallen.  (…) Een tijd gaat komen die allersomberst is. Zeker voor ons, die onafgebroken voor een idee geleefd hebben, zou het een kwelling zijn om dat alles mee te beleven.

Zeer tragisch zijn de incidenten in Westbroek, waar zes mensen op 5 mei door de Duitsers werden doodgeschoten. Zie op deze site Een trieste bevrijdingsdag in Westbroek.

Pas later verlieten de Duitse militairen De Bilt.

DAB

 

Literatuur:
J. C. Brugman, De ‘bevrijding’in de gemeente De Bilt, in: De Biltse Grift 1995.