Mijn vriend Dirk Kortleve en ik hebben ons afgevraagd hoe het kwam dat herenmodezaak De Beer het begin jaren ’90 zo moeilijk kreeg in Bilthoven. Zodat mijn broer Frits, de opvolger van mijn vader, de winkel in 1994 verkocht. Mijn vader wilde iedere portemonnee bedienen, terwijl het sjieke Bilthovense publiek de voorkeur gaf aan de mondaine Society Shop in Utrecht of Amsterdam. Begin jaren ’80 kregen we een concurrent in de herenmodezaak Sir John die zich vestigde in het nieuwe winkelcentrum De Kwinkelier. Die bleek veel beter bij de dure smaak van Bilthoven te passen. Ook dat droeg bij aan het einde van onze zaak. Op ons voormalige adres Julianalaan 43-45 is sinds november 1994 modehuis Duetz gevestigd. 

Meer informatie

 

Aan het woord is Lex de Beer (Utrecht, 6 februari 1944) chemicus technicus en de oudste zoon in het gezin De Beer in Bilthoven, waar uiteindelijk zeven kinderen kwamen. Lex en Dirk waren al jong vrienden. Ze zaten samen in de box, op de christelijke kleuterschool Prinses Marijke en de Julianaschool in Bilthoven. Daarna liepen hun schoolcarrières uiteen maar buiten de schooluren bleven ze samen optrekken.

Vanaf de Julianalaan liepen we over het Uilenpad naar het bos en de hei om te voetballen. Daar rookten we als twaalfjarigen onze eerste sigaretten. Ik kan me nog herinneren dat Dirk van zijn zakgeld een half pakje ‘ Miss Blanche’ had gekocht. Dat werd dan verdeeld.

Ook het Jodendom was vlakbij. Daar woonde mevrouw Van Tamelen die ik op zeker moment had uitgemaakt voor ‘Jodendommer’. Dat pikte ze niet en ze beklaagde zich bij mijn vader. Toen moest ik met hem mee om excuus bij haar te maken. Uit die jaren kan ik me het spel katrikken nog goed herinneren. Ik meen dat we het hadden geleerd van kinderen die uit Nederlands-Indië waren gerepartrieerd. 

 

In de textiel 

Familie De Beer was een echt textielgeslacht. Opa was al na zijn huwelijk in 1913 een modezaak begonnen aan de Burgemeester Reigerstraat in Utrecht. Opa startte daarnaast een filiaal in Bilthoven. De zaak in Utrecht zou, tot 1971, worden bestierd door een oom van Lex en de winkel in Bilthoven was bestemd voor zijn vader Bernard. De oorspronkelijke winkelwoning aan de Julianalaan 45, die stamde uit de jaren ’20, is door de jaren heen verschillende malen uitgebreid. In 1974 werd het geheel afgebroken. Een projectontwikkelaar bouwde er een nieuwe zaak inclusief een aantal flatwoningen. Broer Frits kwam in 1962 in de winkel en werkte tot 1985 met vader samen.

 

Gereformeerd jeugdkamp 

Mijn vader was tevens jarenlang administrateur en activiteitenbegeleider van het gereformeerd jeugdkamp De Magneet. Tijdens de zomerkampen werden er grote tenten neergezet voor de jongens en de meisjes. Als kinderen mochten wij vaak mee tijdens wandeltochten. Dan gingen we konijnen of reeën kijken. 

De familie De Beer hing het gereformeerde geloof aan en Lex bezocht de Christelijke HBS in Utrecht. Hij deed op 17-jarige leeftijd eindexamen: Op dezelfde dag dat ik Duits mondelingexamen had, beviel mijn moeder van mijn jongste broer Peter. Het was 1961 en mijn moeder was 46 jaar oud. Vlak daarop ging mijn oudste zus trouwen, 21 jaar. Ze staat op een bruidsfoto met de baby in haar armen. 

 

Vespa 150 cc

Tussen 1962 en 1965 studeerde Lex ‘Chemische Techniek’ aan de toenmalige HTS in Dordrecht. Hij verplaatste zich met een scooter die hij had overgekocht van Wim Kortleve, de neef van Dirk uit Bunnik: Die reed best snel, alleen de kickstart deed het slecht; ik moest hem altijd ‘aanlopen’. Met de Vespa 150 cc reed ik in twee uur van Bilthoven naar Dordrecht. Daar woonde ik op kamers bij een tante. In die jaren moest ik de pont bij Papendrecht nog nemen om in Dordrecht te komen. 

Lex de Beer zou in 1968 trouwen met Enneke van Dijk uit Hilversum, die tussen 1964 en 1968 onderwijzeres was op de Julianaschool in Bilthoven. Daar had zij Lex’ jongste broertje Peter in de klas. Als chemisch technicus werkte hij onder meer bij Dow Chemical in Rotterdam en BASF in Nederland en Duitsland.

   

VC

 

Foto: Vader Bernhard en zoon Frits de Beer bedienen een klant in de herenmodezaak.

Met dank een Lex en Enneke de Beer