Omstreeks 1580 werd ook Vrouwenklooster gesloopt. Aernout van Buchel beschreef in zijn Monumenta het einde van het klooster. (Over Van Buchel: zie elders op deze site.) Afgebeeld is blad 252 van Van Buchels Monumenta (Het Utrechts Archief).

 

Meer informatie

Van Buchel beschreef (hertaald) wat hij nog waarnam van de ruïnes:

Kortgeleden echter, toen de oorlog met Spanje in volle hevigheid woedde, hebben de nonnen een ander onderkomen binnen de stadsmuren laten bouwen. Hun oude klooster is afgebroken, tegelijk met het St. Laurens-mannenklooster in Oostbroek, ofschoon daar nog steeds enkele resten van te zien zijn. In de ruïnes van de kerk kan men een grafsteen zien met de volgende wapens en opschrift. In de rand: Op 11 december 1551 overleed Elisabeth Schenck van Nijdecken, weduwe van Otto van Bijland zaliger. Het is een grijsachtige steen. In een andere steen: Het opschrift was onleesbaar en de wapens waren nauwelijks te onderscheiden.

 

Van Buchel nam meer waar. Zie de complete tekst en hertaling:

Aernout van Buchel over de sloop van Vrouwenklooster en wat daarvan restte